Doradca.


Pierwsze co zwraca uwagę podczas lektury pracy Patricka Vaughana „Zbigniew Brzeziński” to fakt, iż książka napisana jest bez naukowego zadęcia. Obok kariery politycznej, poglądów i koncepcji politycznych głównego bohatera, autor przedstawia też jego życie prywatne. W pewnym sensie czyni to bohatera biografii bardziej ludzkim. Nie jest Brzeziński tylko politykiem, naukowcem, doradcą do spraw bezpieczeństwa prezydenta Cartera. Jest też człowiekiem z krwi i kości, mającym problemy i wewnętrzne rozterki. 


Ostatni z Jagiellonów.


Jeśli ktoś jest zainteresowany poszerzeniem swojej wiedzy na temat Jagiellonów, to ta książka jest dla niego. Dzięki Annie Sucheni-Grabowskiej i jej pracy „Zygmunt August. Król polski i wielki książę litewski 1520-1562” możemy dowiedzieć się kilku nowych i interesujących rzeczy o ostatnim Jagiellonie. 

Rzeczpospolita Babińska.

Społeczność wesołków i kpiarzy założona w połowie XVI wieku przez sędziów lubelskich Stanisława Pszonkę i Piotra Kaszowskiego to Rzeczypospolita Babińska. Możemy o niej przeczytać w wielu opracowaniach historycznych. Co to takiego?


Trybik w machinie śmierci.

Rudolf Höss komendant obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu to synonim barbarzyństwa, cierpienia i śmierci. Jeden z głównych wykonawców planu „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej”. Kim był? Fanatykiem? Sadystą? Szaleńcem? Na te i inne pytania w biografii Hössa próbuje znaleźć odpowiedzi Volker Koop.


Ostatni amerykański twardziel.

Pierwsze co rzuca się w oczy podczas lektury książki Michaela Reynoldsa „Hemingway. Człowiek i pisarz.” to jej szczegółowość, drobiazgowość z jaką autor opisuje życie swojego bohatera. Śledzimy z Reynoldsem niemal każdy dzień Hemingwaya. Wygląda to jak „pisarskie itinerarium”. Czy taki sposób pisania biografii jest dobry? Na to pytanie każdy z czytelników musi odpowiedzieć sobie sam. Mnie nie przypadł on szczególnie do gustu.


Trudności z tolerancją.

Trudna i wyboista była droga do prawdziwej tolerancji wyznaniowej w naszym kraju. Stosowano ją najczęściej wybiórczo, tylko w stosunku do określonych ludzi i grup społecznych. Oczekiwano i żądano tolerancji wobec własnych poglądów i wiary, ale nie stosowano jej wobec innych ludzi i ich poglądów. Dziś kilka przykładów z przeszłości.


Brudasy.

Wydaje się, że średniowiecze to tylko i wyłącznie brud. Obiegowa opinia o wiekach średnich jest taka, że ówcześni ludzie byli brudni i śmierdzący, a kąpiele należały do rzadkości. Czy taka wizja średniowiecza jest zgodna z prawdą? Rzeczywistość tamtej epoki była jednak trochę inna niż nasze stereotypowe wyobrażenie o niej. 


Dwie twarze nazizmu, czyli kobiety w służbie zła.

Pomysł napisania książki będącej biografią dwóch niemieckich pilotek, które podczas wojny służyły nazistowskiemu reżymowi, wydaje się oryginalny i doskonały. Clare Mulley w swojej pracy „Kobiety, które latały dla Hitlera” splata losy Hanny Reitsch i Melitty Schenk von Stauffenberg (z domu Schiller). Powstaje z tego „podwójna biografia”, czyli równoległe żywoty dwóch kobiet, które służyły Hitlerowi.


Polak – Hiszpan, dwa bratanki.

Co łączy Polaków i Hiszpanów? Pozornie nic, w rzeczywistości – wiele. Wystarczy spojrzeć na mapę Europy. Obydwa kraje znajdują się na przeciwległych krańcach kontynentu. Z tego wniosek, że obydwa kraje były w przeszłości przedmurzami chrześcijańskiej Europy. 


Silne kobiety Piastów, czyli jak kobiety rządziły Polską.

Książka Jadwigi Żylińskiej „Piastówny i żony Piastów” zapowiadała się wyjątkowo interesująco, jednak trochę rozczarowała. Już pierwszy rozdział o protoplastce dynastii, to duży zawód. Niewiele bowiem dowiadujemy się z niego o Rzepce, żonie Pasta. Nie mogło być jednak inaczej, skoro źródeł historycznych na jej temat niewiele, zaledwie kilka zdań u Galla Anonima.